Balkan & Grieken-land 2018


Inleiding:
Na de hete zomer in Nederland waren we blij dat er een paar weken gewoon mooi zomerweer volgden. Maar nu, rijdend door de Balkan, kwamen we weer in 40 graden terecht. We hadden gedacht dat september koeler zou zijn; nou ja, we doen het er maar mee, soms tweemaal op een dag een duik in zee of meer.

Overigens zijn we nu, op dit moment van schrijven, in Albanië, voor het verlovingsfeest van mijn petekind Elisabeta (de naam Elizabeth heb ik 18 jaar geleden voor haar mogen kiezen, als aspect van het peetschaps-ritueel). Dat feest zou morgen zijn, maar de vader van haar verloofde besloot afgelopen week plotsklaps het feest 3 dagen te vervroegen,dus het feest hebben we gemist!
Reden voor ons om de volgende dag,  na de lunch alweer verder te reizen naar onze bestemmingen in Griekenland, want het voelt niet echt lekker om de hele reis naar hier voor jan-met-de-korte-naam te hebben gemaakt.
De ochtend hebben we besteed met nog wat uitwisselingen en tijd om ons eerste reisverslag op te stellen.

Bovendien hebben we in Griekenland en Kreta 36 bestemmingen op onze lijst staan, echt verspreid over het hele land, dus we krijgen onze tijd wel gevuld, en als de tijd het toelaat willen we ook nog 30 bestemmingen in Bulgarije langs.

De afgelopen week  hebben we zes krachtplaatsen – waaraan kosmische lichtwezens zijn verbonden – gezocht in Kroatië en eentje in Bosnië, en dat alles in een bepaald niet genoeglijke ambiance. Niet één ligt er aangegeven, of zelfs maar enigszins beschermd; soms waren ze zelfs onbereikbaar.

Maar voor ik verder ga met het reisverslag, eerst nog wat uitleg over de wijze waarop we ons thuis voorbereiden:
Op de website Megalithic Portal zoekt Margrete de krachtplaatsen/megalieten op die in het betrokken land liggen.
Zij krijgt daarbij van onze spirituele gids Odilia duidelijke aanwijzingen als O ooit, duizenden jaren geleden, met een bepaalde krachtplaats verbonden is geweest en deze plek graag weer geactiveerd wil hebben.
Odilia is weliswaar een hoogstaand geestelijk wezen, maar op aarde kan zij de geografische weg niet vinden.
Bovendien is het zo, dat in de lichtwereld de één niet dwingend kan handelen ten opzichte van een ander, terwijl een dringend verzoek van ons mensen, gericht naar de spirituele wereld, voor een lichtwezen heel moeilijk te weigeren valt.

Als het ons ter plekke lukt om verbinding te krijgen met een lichtwezen – soms ontvangen met grote blijdschap, maar soms ook met stevige tegenwerking – dan kan Odilia invoelen waar wij ons bevinden en dit lichtwezen ook bereiken. Om dit contact te bestendigen leggen we ter plekke een steentje neer, en nemen we er één mee die we tzt plaatsen op haar ankerplaats op aarde, de Odiliënberg in de Elzas; steentjes of stenen dragen namelijk geheugen.
In de lichtwereld draagt Odilia geen naam, voor ons koos zij gemakshalve de naam van haar berg: Odilia.