Briek en meer

Als we aan het eind van de middag onze straat inlopen en langs het eertijds verbrande huis komen, voelt Margrete dat er iets veranderd is, met name ten aanzien van Briek. Maar wat precies? ’s Avonds contact met Odilia, en dan horen we het slechte nieuws: Briek gaat teruggenomen worden. Er is heel lang gewacht of de permanente helende aanwezigheid van Dicky echte verbetering heeft kunnen brengen, maar het mocht niet zo zijn. Er wordt op ons gewacht tot morgenochtend of we nog iets ter afscheid van ‘m willen doen; 0dilia’s suggestie is de hartverbinding te doen en nog wat lekkers neer te leggen. Het voelt als een pijnlijk afscheid, we hebben deze simpele ziel toch van heel nabij mogen leren kennen, zijn blijdschap en trots met zijn naam, al zijn verhalen hoe hij voor de stenen in de straat zorg draagt, hoe we een intiem inkijkje hebben mogen beleven in het leven van een eenvoudig maar zeer plichtsgetrouw steenwezen; hoe bijzonder het voor hem was in gesprek te komen met mensen en een ietsie pietsie van onze manier van leven en denken te begrijpen. Briek, je was ons dierbaar, we zullen je missen.

 

Een vreemde tegenstelling voor ons hoe dit gebeuren in de etherische wereld werd beleefd, Briek weer thuis, terug, zijn taak volbracht, vol blijdschap, wat een vreugde.

En voorlopig blijft de invaller zijn taak vervullen, maar tzt zal er een definitieve vervanger komen, en de reiswezens en Dicky zullen ons zeker op de hoogte houden. Vraag van de reiswezens: gaan jullie dan weer net zo contact maken? Tja, als het aan ons ligt wel, afwachten maar. Odilia gaf nog wel aan dat er geen termijn staat voor een vervanger, dat kan spoedig zijn of heel lang duren, mede afhankelijk of er een geschikte en bereidwillige vervanger is. Ze vertelde er nog bij dat in het geval een straat volledig afgebroken wordt, er dus een straatwezen vrij komt, en bovendien is zoiets meestal al lang van te voren gepland, in zo’n geval kan het vrijkomende steenwezen direct elders worden ingezet.  Maar over deze situatie kon ze echt geen inschatting maken.

  

Mijn broer Rick kan nog wel eens heet gebakerd reageren, maar zo bont als nu had ik nog nooit mee gemaakt. \of het met zijn gebruik van drugs te maken heeft weet ik niet, maar hij kwam woedend aan mijn deur, dat ik hem tekort zou hebben gedaan en hij stante pede genoegdoening eiste. Het ging over de waarde van het huis van onze ouders  waarvan hij de helft van de waarde zou krijgen. Zijn inschatting van de waarde ligt wat hoger dan wat ik hem uitbetaald had, ik stelde hem voor een taxateur in de arm te nemen en die te laten beslissen, maar dan wel ná mijn reis en niet 10 dagen er vóór. Hij reageerde zo agressief dat hij me aanvloog, gelukkig kwam een buurman mij ontzetten. Natuurlijk was ik behoorlijk aangedaan, maar wat mij verraste is dat de reiswezens nog dagen erna heel huiverig bleven als er aan de deur gebeld werd.