Zeeland vervolg 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op naar Hojby,  Birkehoj (55.932771 / 11.599457, volgens onze gegevens 5571724 / 11.33524), tegenover Stenstrupvej 43, Jaettestuen, Troldstuerne, met twee binnenruimtes, gaaf en helder. Ik stond representant, Margrete vroeg: Ben je er? Zeker! Wat bijzonder zo met jullie te praten, lijkt enigszins op hoe het vroeger ging, alleen toen toch wel meer via het gevoel; de mensen van nu zijn die vaardigheid grotendeels kwijtgeraakt, hoewel ik ook zie dat er nieuwe vaardigheden bij zijn gekomen; maar toch, ik ervaar de mensen nu als veel meer afgesloten. Ze vereerden me vroeger, ik fungeerde als doorgever voor het hogere, dat is moeilijk goed uit te leggen. Ik ervaar jullie wel als meer open dan andere mensen, en bijzonder dat jullie me aanspreken. Ik besef ook dat jullie me nieuws ​komen brengen, het voelt als heel serieus, ik ben zeer benieuwd. De meeste mensen nu zien me als toeristische attractie en kinderen komen hier spelen; er zijn wel eens volwassenen die echt belangstelling hebben, maar ze snappen het toch niet, denken dat ik dood ben of dat hier schatten liggen, maar dat klopt geen van beide. Ik ben jullie wel heel dankbaar! (Voelt heel ontroerd.)

In een nieuwsbrief van het Hunebed Nieuwscafé troffen we over dit hunebed een interessante  channeling aan, waaraan we een toelichting van Odilia hebben toegevoegd:


De volgende die we bezochten was Kirke Hyllinge, in Mollehoj (55.703361 / 11.854864). Midden op een groot veld ligt hij, in een park vol vakantiewoningen. Er waren twee ingangen naast elkaar, en dus ook twee grote ​kamers (op het bord staat: Troldstuerne, Dobbeltjaettestue)​. Wat jullie me allemaal vertellen , ik kan het bijna niet geloven, energetisch voelen jullie serieus en oprecht, en “jullie” Lichtwezen is dat ook….ik heb tijd nodig om het allemaal binnen te laten komen. 

 

Ejby (55.699090 / 11.849109), ligt in een privé tuin van een boerenbedrijf, goed beschermd zo te zien. Aan de achterkant is de tuin open, en daar maken we gebruik van, tot ongenoegen van de bewoonster.  Margrete heeft wel snel nog wat foto’s genomen, maar daar contact maken lukte niet, we moesten de tuin uit. Odilia gaf aan: Maak van hieruit (achter de heg) contact met het lichtwezen en vraag ‘m even naar jullie toe te komen, hou ’t kort, en je hoeft geen lekkers neer te leggen, dat vinden ze hier wel in het huis.

Ik als representant: Ik heb de situatie begrepen, ik lig hier goed, de mensen hier hebben geen weet van mij. Wat is jullie bedoeling? Margrete geeft uitleg. Oh, contact met dat Lichtwezen wil ik wel, en als je weggaat, vergeet je twee wezentje​s niet mee te nemen. Attent!  

​Odilia: hij had wel langer met jullie willen praten, hij is zeer belangstellend, maar het is goed zo.

Nog één in Ejby (55.867335 / 11.858247), lijkt wederom in iemands achtertuin te liggen. We bellen aan, maar de man zegt geen megaliet in zijn tuin te hebben. Hij laat ons wel de tuin inkomen en wijst over de schutting: ja, daar lijkt een hunebed te liggen. We rijden om, komen na wat zoeken bij een parkeerplaats naast het veld, kunnen door de heg daar komen, maar het veld is ondoordringbaar dicht en hoog begroeid. Overleg met Odilia: Roep eerst jullie reiswezens terug, en vraag ze dan nogmaals naar de steen te gaan en om aan het lichtwezen vragen een vertegenwoordiger naar de auto te sturen; vergeet geen steentjes mee te nemen van hier. Na enige tijd komt de vertegenwoordiger, heel serieus, via Margrete: Wat is de bedoeling? Ik geef uitleg en vraag of hij die wil overbrengen naar het lichtwezen. Jawel, en die twee grappenmakers? Niets van aantrekken. Even later komt Odilia door: Klaar, jullie kunnen gaan, ik heb contact. Ik, nog wat aarzelend: kun je ‘m zelfstandig vinden? Ja, ga gerust verder. Ik roep: Verzamelen! Nu al?! Ja! Hebben jullie al steentjes meegenomen en gezongen (voor de hartverbinding)? Ja, we zijn helemaal klaar, en gaan nu een slaapplek zoeken. Deze vonden we al snel en we gaven de reiswezen vrij om hun eigen gang te gaan, wij gingen slapen.

 

Gewoontegetrouw stelde Margrete de gps vast in voor de volgende ochtend, en ontdekte dat de volgende slechts 5 km verderop lag. Ik vroeg of ze er mogelijk nog heen wilde, en stelde daarbij voor dat ze even met een vinger-spiertest kon uitzoeken of er daar ook een goede, mogelijk zelfs betere slaapplaats zou zijn… Ja. Ook uit de wind, en zonder muggen? Beide ja. Klinkt goed, let’s go!

Margrete had me vlak hiervoor aangegeven dat ze moe was en wilde stoppen, zelfs te moe om te testen… en nu dit! Nog even aan Odilia vragen? Die gaf aan dat het hier twee deva’s betrof die met elkaar samenwerkten: de deva van jullie volgende bestemming vond ’t boeiend wat jullie bij de vorige deden en heeft jullie voor nu uitgenodigd. Jij bracht het als grapje, maar de deva heeft ’t serieus opgepakt en dat gevoel werkt nu door bij Margrete, vandaar.

Kortom, we zijn nog verhuisd naar de volgende bestemming, een groot ingegraven hunebed, zonder dekstenen, voelde heel vrouwelijk en ook beschadigd, zo sterk zelfs dat ik voelde wat meer afstand te moeten houden, terwijl Margrete er omheen liep.

 

Nu we toch bezig waren besloten we dit gebied waar zoveel krachtplekken bij elkaar liggen, maar af te maken, alhoewel vrij laat in de avond , het bleef lang licht. We kwamen nog langs een grafheuvel en een hunebed, en uiteindelijk vonden we​ een mooie slaapplaats in een soort kom, dus heel beschut. Er stond een picknicktafel en er vlakbij was een steencirkel (ovaal)​ en twee grafheuvels​, en iets verderop nog een derde : Lejre, Gammel, Skibssaetning (55.617254 / 11.97345)​ Odilia liet weten: Maak maar kort contact, leg een steentje neer en doe de hartverbinding; we hoeven niet over de vorige te praten want er is al met nieuwsgierigheid naar jullie slaapplek gekeken.​

Ik had nog wat vragen voor Odilia: we hebben vandaag heuvels gezien met twee kamers. Waarom twee? Odilia: Dat kan verschillende redenen hebben, soms waren mannen en vrouwen gescheiden, maar dat kwam niet vaak voor, soms afhankelijk van de graad van inwijding (wat???), Het kon ook zijn, dat de ene als offerruimte en de andere als plaats van inwijding gebruikt werd, en dat alles afhankelijk van de tijd en plaatselijke cultuur.

Nog een vraag: Wat speelde er dat Margrete ineens wèl wilde verhuizen terwijl ze daarvoor aangaf het absoluut niet te willen? (Ik ken haar niet als wispelturig.) Odilia: Dat was enerzijds de invloed van de deva, maar anderzijds doordat Margrete heel open is, soms te open, en dat heeft weer met haar verleden te maken. Ook haar vermoeidheid maakte dat ze hierover minder alert was, en zich heeft laten verleiden naar deze plek te komen.

Tenslotte vertelde ik Odilia dat ik een boek aan het lezen was over megalithische culturen. Oh, interessant, dus ook over mij? Maar ik heb mezelf er nog niet in herkend.  

 De ochtend van 31 mei maakten we contact met het lichtwezen van de heuvel. Deze vertelde dat ie al een en ander had begrepen van de reiswezens, dat het ging over een groot lichtwezen dat heel lang was weggeweest.
Hij wilde graag haar verhaal horen. Bij de steencirkel maakten we ook contact; die voelde zich wat gespleten tussen verwijt en vreugde, maar voegde er aan toe: We liggen hier heel vredig en hebben goed contact met elkaar.

Bij het steenschip (ovaal) ging Margrete wederom representant staan: Ik heb jullie bedoeling al begrepen, die twee wezens van jullie hebben veel verteld, en ik heb veel plezier met ze gehad. Fijn dat het Grote Lichtwezen weer terug is, pure blijdschap voel ik; we zijn wegbereiders voor een nieuwe aarde, net als de heuvels, de stenen en jullie als mensen. Wat een mooie samenwerking!

Ik voel me dankbaar.