Nieuws over Dicky

In één van de gesprekken met Odilia ’s avonds vertelt ze heel onverwacht nieuws over Dicky: Hij zal binnenkort teruggenomen worden want zijn taak zit er op; met Margrete gaat het nu goed, er is in haar omgeving geen dreiging meer, en een enkele tegenslag zoals die zich in ieders leven wel eens kan voordoen kan ze nu wel aan, zeker nu wij samenwonen en ik dus bijna altijd in de buurt ben. Odilia noemt hierbij ook het voorval met de tv documentaire waar Margrete het wel even moeilijk mee heeft gehad, maar ze zou daar zelf heus wel goed doorheen gekomen zijn, ook zonder hulp. Dus Dicky zal teruggenomen worden, maar we zullen wel te horen krijgen wanneer en zullen dan met een of ander ritueel afscheid van ‘m kunnen nemen zoals we dat ook met Frits hebben gedaan. Voor ons voelt het enerzijds wel als begrijpelijk, maar het blijft toch een afscheid, een definitief afscheid, en dat voelt ook verdrietig. Ik vraag Odilia hoe dit in haar wereld en door Dicky zelf gevoeld wordt, en daarin is ze overduidelijk: heel vreugdevol, zijn taak is volbracht, daar zijn alle betrokkenen heel blij over, en hijzelf ook, en na verloop van tijd kan hij dan weer voor een nieuwe taak ingezet worden, nadat eerst zijn geheugen gewist wordt (wat een heel natuurlijk proces is, als een soort heerlijk ontspannen vakantie-gevoel zoals wij mensen dat beleven). Maar het zal nog wel even duren, in elk geval tot na ons huwelijk in januari.