Rondom Angers 1

Zonder gps – met de kaart op schoot en op de borden lettend – reden we richting Corzé. We kwamen in de late avond door een rustiek dorpje, waar we een grote wat afgelegen parkeerplaats zagen, tussen een plantsoen en een klooster (zo leek het ons), met uitzicht op een bijzondere en mooi verlichte kerktoren. We besloten hier te overnachten. Een andere bijdrage aan het mooie tafereel was de naam van de straat: Chemin des Megalithes. (We waren nog lang niet bij Corzé.) Navraag die ochtend leerde ons dat er buiten het dorp langs de D141 inderdaad een megaliet te vinden zou zijn, zelfs nog indiqué (aangegeven), tussen Pontigné en Baugé-en-Anjou. We moesten door een bos een pad volgen, en troffen er een groot gaaf dolmen aan, het Dolmen de la Pierre Couverte.

De reiswezens lieten weten dat Odilia nog niet doorkwam, ze had hier niet op gerekend omdat ze niet wist dat dit dolmen er nog was, maar ze wilde wel graag contact. Waarschijnlijk  was ze nog druk met de Tempel van Isis, een heel grootse en complexe gebeurtenis voor haar.

Het lichtwezen hier was heel helder en vriendelijk (prettig om door je heen te voelen!) en begreep al veel. (Wellicht door de reiswezens, want wij hadden eerst zo’n 600m een pad moeten aflopen, en zij floepten natuurlijk zo de auto uit naar het lichtwezen toe.) Wat een verrassing! Wederzijds, je staat niet op onze lijst. We vertelden kort van onze bedoeling. Het Grote Lichtwezen, dat heeft al veel te lang op zich laten wachten, hoe eerder hoe beter. Wat een feestdag! Jullie blij met de ochtendzon, ik met jullie komst en contact en jullie boodschap van het Grote Lichtwezen, laten we het vieren! Verder heb ik geen vragen, wel heel veel dank!

Na afloop reden we nog door het dorp, en zagen voor de kerk de slijpsteen liggen die bij het hunebed heeft gehoord, maar blijkbaar ook verchristelijkt moest worden. We hebben maar niet geprobeerd hier iets in te voelen.