West van Stock-holm

 

Västeras, Anundshögen (59.63190 / 16.64700), weer een uitgestrekt gebied met steencirkels, steenhopen, en heuvels, de hoogste in Zweden en vlakbij, aan de andere kant van de weg een prehistorisch labyrint (waarvan er vroeger meer waren, maar veel zijn er verdwenen); het ligt enigszins in het bos op een heuvel. Voor de nacht parkeren we de auto naast een picknicktafel waar even later een grote uil bovenop komt zitten.


’s Ochtends wordt Margrete direct getrokken door het labyrint, we lopen er heen en Margrete gaat direct hoog op de trap zitten om het lichtwezen van het labyrint te representeren: Ik begreep van het grote Lichtwezen dat ik met jullie contact kan maken, ik merkte ook dat ik haar (Margrete) kon “trekken”; het is heel lang geleden dat ik met mensen contact had. Ik: Wat bijzonder, we doen dat wel vaker met lichtwezens van de stenen, maar nooit eerder met een labyrint. Je moet wel eenzaam zijn, of heb je nog contact met anderen? Nee, via de deva heb ik nog contact met het veld verderop, maar als labyrint ben ik inderdaad wel alleen. Wij weten wel dat er andere zijn, maar die zijn voor ons onbereikbaar (Solovjetski eilanden, Rusland).

Het Grote Lichtwezen heeft wellicht contact met andere labyrinten, wij moeten hier nog een steentje neerleggen voor verbinding met haar.
Oh, misschien kunnen jullie ook een steentje van hier meenemen voor verbinding, ik zou heel graag verbinding hebben met een ander labyrint (wij voelden haar ontroering).

Was je vroeger een inwijdingsplaats? Ja. Voor mannen en vrouwen, groepen of individueel? Individueel met een begeleider, inwijdingen tot priester ook, maar ook voor gewone mensen, ze konden hier hun zorgen afleggen. Ze deden er dan wel wat langer over dan jullie hoor! Op speciale tijdstippen, bijvoorbeeld bij zonsop- of ondergang, of als de zon op zijn hoogste punt stond.

Wat fijn dit contact! Ik vertel dat dit meestal mijn rol is, maar het lijkt alsof Odilia dit keer beschikt heeft dat het Margrete moest zijn. Labyrint: Als dat mogelijk is zou ik ook graag willen voelen hoe het is om via jou te spreken. We wisselen van rol en het lukt. We wisselden wat met elkaar uit… Mmmm, minder emotioneel maar verder hetzelfde! Heb je verder nog vragen ? Nee, heel veel dank! 

Badelundaasen Anundshögsomradet

Odilia: Wat een verschil met vroeger! Deze is nu een toeristische attractie, maar wordt wel veel gezien. Er ligt hier nog heel veel verborgen, een deel is nog levend, maar veel zijn ver weg geraakt. We rijden naar de parkeerplaats en lopen het veld op langs de vele steenformaties. Bij één ervan ga ik als representant staan: Welkom, er komen hier veel toeristen, busladingen tegelijk en er is veel verstoring door herrie zoals nu, onderhoudswerkzaamheden en archeologische onderzoekingen. Wat fijn dat jullie het Grote Lichtwezen weer hier naartoe hebben gebracht, zij zal nog wel enige tijd hier bezig zijn.


We liepen vervolgens richting auto, maar de reiswezens wilden nog lang niet weggaan, er was nog zoveel werk te doen. Ja, dat begrijpen we, maar we zijn hier al heel lang geweest en willen nu verder, en jullie hebben ook al veel gedaan. Wat er nog rest moet Odilia maar zelf, en met haar helpers doen. Zo is het nu eenmaal.

​ Allen nog even de hartverbinding en wat lekkers.​

Backe, Uppland, solar megalith (59.768881 / 17.412279), runsten med inskrift; verderop een machtig maar wel wat ingezakt hunebed, een dikke boom staat er middenin.

Odilia maakt contact met ons en zegt over de vorige, het labyrint: Vroeger waren er veel en ze werden ook veel gebruikt, er was een beheerder van de rituelen en van de energie tussen kosmos en aarde; men kwam er om problemen op te lossen, ook ziekte – het is wel enigszins te vergelijken met Opstellingen nu. En bij Anundshögen, daar ligt nog zoveel verborgen, maar die maken het goed.

Ik sta als representant bij de grote steen: Welkom, ik ben verbaasd dat ik zo maar contact met jullie kan hebben; hebben jullie vragen? Ja, hoe of waarvoor je vroeger gebruikt werd. Voor inwijdingen. Herinner jij je hoe je ontstaan bent? Nee want toen was ik nog niet in functie. En het Grote Lichtwezen waar je vroeger contact mee had? Ja, ik hoorde iets over een nieuwe taak, maar daar ben ik nog niet mee bezig.  

De Balingsta Kirka, even verderop, is weer een kerk die over een oude megaliet heen gebouwd is, zoals wel vaker gebeurt op krachtplaatsen. Op twee plaatsen staan wat mogelijk stenen van oude hunebedden of menhirstenen waren.

Daar proberen we contact te krijgen, met het lichtwezen ervan. Dit keer is Margrete representant: Ja, ik ben er, maar hoe weten jullie dat? Dat is schrikken! Wij komen speciaal voor jou, en fijn dat je er nog bent. Ik ben wel ver weg hoor. Je kunt weer terug komen, de kerk gaat niet weg, maar het Grote Lichtwezen van vroeger is hier bij ons en zij wil graag contact met jou. Kan ik dat dan aan? Maak je geen zorgen, ze kan jou ondersteunen. Oh ja? Dat zou wel heel fijn zijn! En dan kan je eventueel je taak als lichtwezen weer opnemen, ongeveer zo als vroeger. Nou, laat haar maar komen.

We gingen verder na​ de hartverbinding gedaan te hebben en wat lekkers neergelegd te hebben voor de natuurwezens.

Badelundaasen Anundshögsomradet