Articuleren
Ach, in elk huwelijk speelt er toch wel eens wat? Bij ons wil het nog wel ’s gebeuren dat ik Margrete niet goed versta; moet ze het nog een keer zeggen. Volgens haar word ik oud en doof. Ik denk daar heel anders over, want bij veel andere mensen gebeurt dit niet, die versta ik altijd goed; ik vind dat Margrete slordig articuleert, ik kan zelfs aangeven welke klanken ze niet duidelijk uitspreekt! We kunnen er wel mee leven hoor.
Wat er ook wel eens gebeurt: als we naast elkaar fietsen en er wil een fietser passeren en die dan even belt, dat ik dat niet opmerk, maar Margrete met haar superscherpe gehoor natuurlijk wel. En dat gebeurde onlangs weer. Blijkbaar wordt er bij ons meegeluisterd, opmerking van de reiswezens (luid lachend): Die bel moet beter articuleren! Da’s een goeie hè!?
Mijn reactie: Heel goeie! Hebben jullie die van jezelf? Haha, nee, van jouw lichaamswezen!
Zou dat waar zijn, of nemen ze me nu weer in de maling? Ik weet ’t niet.
Rotonde en ijsbaan (vroeg in de maand)Met de auto is onze buurt al wekenlang niet te bereiken via de Scheveningseweg vanwege de aanleg van een grote rotonde op de kruising met de Duinstraat en Badhuisstraat. Een grote opbrekerij met ook werkzaamheden aan het riool, zo’n 5 m diep, en flinke zandhopen. Nu december vorderen ook de werkzaamheden, trambaan dwars over de rotonde, fietspaden, ruimtes voor plantsoentjes krijgen vorm, en asfalteren. Het staat er soms vol met de meest merkwaardige machines, sommige speciaal voor de trambaan, en verder natuurlijk enorme vrachtauto’s die met asfalt komen aanrijden. wat dan weer plat en egaal gewalst wordt door enkele walsen. Met de dag verandert het patroon, boeiend om te zien, vinden niet alleen heel wat mensen die blijven staan kijken, maar ook voor onze reiswezens, genietend van al die hardwerkende, dus blije, techniekwezens. Want die staan heel vaak stil (’s nachts, weekends, soms ook tijdens heftige regenbuien), vinden ze niet leuk, willen hun taak / missie uitvoeren, daarvoor zijn ze geschapen / bedoeld.
Dit alles houdt in dat willen wij per fiets of auto naar huis gaan we de route kiezen langs het Kurhaus, ja, met dat plein ervoor waar de schaatstent z’n domicilie heeft genomen. Niet altijd leidend tot groot enthousiasme, want er zijn ook momenten dat er nauwelijks gebruik van wordt gemaakt. Er valt geen peil op te trekken, want je zou denken onder schooltijd, maar juist dan komt er soms een bus aangereden met schoolkinderen!
En zo gebeurde het dat op een vrijdagmiddag Margrete stevige druk voelde van onze reiswezens, ze waren ingeseind dat het er druk was en lieten dat heel duidelijk voelen aan Margrete. Ze hadden het al bij mij geprobeerd, maar ik was er niet ontvankelijk voor. Margrete was die dag nog niet buiten geweest, dus dat kwam mooi uit: een kort uitje.
Maar wat ons boeide was de vraag: door wie zijn jullie (de reiswezens) ingeseind? Door een contactwezen van de deva. Is die dan speciaal naar jullie toegekomen? Nee, die was toevallig hier in de buurt, is heel vriendelijk, hebben we hier wel eens vaker ontmoet en wist dus van ons verlangen, dus heeft ze dat doorgegeven. Zo werkt dat in onze wereld. Heeft zo’n deva veel contactwezens? Ja, een heleboel, die moeten de hele omgeving verkennen hè. En waar letten ze dan vooral op? Nou, of alles wel goed gaat, of er geen ongelukken zijn, of dingen kapot gaan. Bedoelen jullie met ongelukken verkeersongelukken? Ja, ook, daar moet vaak geholpen worden. En b.v. ook waar die rotonde wordt aangelegd? Ja, daar helemaal, daar wordt eerst alles overhoop gegooid en een enorme zooi gemaakt, alles in de war gegooid, denk maar ’s aan al die zandwezens, en de metaalwezens van de trambaan, en de asfaltwezens, en al die soorten steenwezens, het moet allemaal wel weer in orde gebracht worden, heel veel werk hoor. Nooit zo bij stil gestaan, maar heel interessant hoor, dank jullie wel!.
Rotonde en IJ – ijsbaan (later in de maand)De rotonde bij de Scheveningseweg is klaar, dus open voor alle verkeer. Op zich een hele verbetering, en ook mooi aangelegd, jammergenoeg met een monsterlijk beeld in het midden. En ja, de plantsoentjes moeten nog ingevuld worden.
M.a.w., voor ons vanaf buiten de stad is de kortste en ook snelste route naar huis over de Scheveningseweg en deze rotonde . Maar ja, tot in februari is er die schaats- of ijsbaan op het plein voor het Kurhaus, en daar zijn vaak veel mensen en dus voor onze reiswezens de ideale plek om daar uit de auto te mogen en via dit schaatsgebeuren verder naar huis geleid te worden over de boulevard en de Keizerstraat door. Vooraf moeten we, als we samen rijden, dus even overleggen welke route we gaan kiezen. Omdat voor de reiswezens geheim te houden hebben we het codewoord IJ gekozen, en dat heeft enige tijd goed gefunctioneerd.
Maar na enige tijd reden we de stad in en kwam er vanuit de reiswezens de reactie: Wij weten heus wel wat jullie bedoelen met IJ hoor, de ijsbaan. Dat was toch een geheimpje hè. Maar nu weten we het. Maar als jullie dat graag nog een geheimpje willen laten zijn, vinden we dat wel goed hoor, doen we gewoon mee en doen we net of we het niet weten, goed idee toch?
Moet je wel in het achterhoofd houden dat in hun wereld het begrip “geheim” niet bestaat, dat verschijnsel kennen ze gewoonweg niet. Vandaar dat hun voorstel een heel serieus voorstel is, en niet zoals dat voor ons mensen als onzinnig lijkt.
Wat ze nog niet door hebben (voor zover wij weten) dat we nog een ander codewoord hanteren, nl. rechtdoor (bij het Hubertusviaduct, en niet rechtsaf het viaduct op). Voor hoe lang nog?
