Granston – Fishguard
Hunebed Carreg Samson, vlakbij Ynys Daullin, wordt als cromlech al bij de kruising aangegeven, op een grasveld dicht bij de kust, te bereiken via het terrein van een boerenbedrijf. Het Lichtwezen spreekt direct bij onze aankomst tegen ons:Ik dank jullie zeer voor het terugbrengen van het Grote Lichtwezen. Ik: hoe weet je dat? Van de deva en die van jullie. Hij weet al van de steentjes, maar nog niet van de nieuwe taak en hoe hij contact kan krijgen nu. Ik vraag hem nog naar de vrij grote steen die iets verderop ligt. Die hoort bij mij, ik ben vroeger veel groter geweest, maar dat stoort me niet. Zou ik nu contact kunnen krijgen? En jullie nogmaals zeer bedankt voor jullie komst.
Die avond onze slaapplek gekozen bij een laantje rondom de kerk en het kerkhof. Tijdens de maaltijd (in de auto) bespeurde Margrete een gevoel van boosheid / weerstand; “Is dat misschien van jou?” Nou nee, daar voel ik niets van. “Dan wellicht vanuit de omgeving”. Misschien vanuit de begraafplaats, dat we hier zitten te eten en ook gaan slapen, kennen ze hier niet, wordt dat als ongepast ervaren. “Is aannemelijk”.
Na het eten wilde ik hier graag een kort ritueel doen voor het overlijden van mijn moeder, rond deze datum 9 jaar geleden, en gecremeerd op 1 april.
Opmerkelijk, na dit ritueel merkte Margrete dat het gevoel van weerstand verdwenen was. ’s Avonds in bed nog de dagsluiting met Odilia. Hierover meldden onze jongens nog dat ze bij deze dagsluiting veel (etherisch) bezoek hadden opgemerkt: het wezen van het kerkje, en ook die van het kerkhof, en vele andere uit de omgeving waren op het zo bijzondere licht van Odilia afgekomen (op hun uitnodiging waarschijnlijk, want zij willen altijd graag zo veel mogelijk wezens laten mee genieten van dit uitzonderlijk mooie licht van Odilia).
Paasmaandag, 1 april. ’s Nachts enkele buien. Overdag afwisselend zon en buitjes.
Ffyst Samson, Trellys chambered tomb, Fishguard, Granston.
Bij een koeienstal, wijst een bordje Public Footpath naar de overkant de heuvel op: een nogal modderig veld met verderop een doorgang, en dan naar links omhoog over het grasveld richting rotsen en bosschages vol gorse (lijkt op brem maar veel stekeliger). Bij een paaltje lijkt er een pad tussen de gorsestruiken te lopen. Blijkt te kloppen, want verderop is een overstap over het prikkeldraad. Alweer een complex grote en kleinere stenen, op een wat vreemde manier over het landschap verspreid doet ons denken aan de plek een paar dagen geleden, alleen hier wat minder modderig. Een Lichtwezen: wakker? Nou, nog niet helemaal. En al die anderen slapen nog. Is jullie boodschap ook voor hen bedoeld? Jazeker, allemaal, en met dezelfde boodschap. Heb je ondertussen het bijzondere licht al waargenomen? Ja, en ik zie ook dat jullie het vermogen om dat licht te zien en te gebruiken niet meer hebben, dat is heel jammer, maar aan de andere kant, zoals nu gaat ’t ook. Ik ben jullie heel dankbaar voor jullie komst maar wil nu wel graag contact met haar, zou dat kunnen? Wij zijn klaar met onze boodschap, dus ik laat je los, dag!
Rhos y Clegyrn, St Nicholas Stone circle (Pemb.sh) Fishguard, Llangloffan.
We komen aan bij een grote caravan, vlakbij een boerenbedrijf. We hebben 2 vragen: mogen we hier even parkeren en weet je de route naar Rhos y Clegyrn, St Nicholas Stone circle.
Ze wijst ons de route,maar we komen aan bij een cottage van die naam, niet de steencirkel, en op Gmaps lijken we hier veel verder verwijderd van onze bestemming. Over dezelfde weg met heel veel kuilen terug naar de jongedame in de caravan. Nee, een steencirkel weet ze niet, maar daar parkeren is in orde. Wel wijst ze ons de richting waar volgens haar een grote steen is. We volgen de route van Gmaps en na enige tijd komen zien we een stevige menhir. We ontdekken onze vergissing: dit is inderdaad de menhir die op onze lijst staat. En daarbij staat een verhaal over een verdwenen steencirkel waarvan alleen de contouren nog vaag zichtbaar zijn, en dat is vanaf de cottage via een paadje over vrij lange afstand te bereiken. Dat gaan we niet meer doen. Met deze menhir stellen we ons tevreden. Hij staat trouwens in een nogal drassig veldje, bij een verkeerde inschatting van Margrete loopt haar laars vol water.
Het Lichtwezen vertelt dat hij wakker is geworden door het bezoek van de deva, kort geleden. Vroeger was er hier veel in de buurt, maar nu is alles slapend, als ze er nog zijn. Benoemt dat hij ziet dat wij ons veel inspanning hebben getroost om hier te komen, is ons daar zeer erkentelijk voor; heeft ondertussen het licht herkend en verlangt naar herstel van contact. Zou dat nu kunnen? We laten ‘m los, dag!
Later op de dag komt Odilia met een aanvulling. Allereerst is ze geschokt dat er in deze omgeving zoveel overhoop is gehaald; dat daar niemand tegen optreedt! (tegenwoordig is er redelijk toezicht, en meer gevoel voor national heritage (cultureel erfgoed). Positief nieuws heeft ze over de verdwenen steencirkel: er zijn nog wat stenen over onder de grond, dus met Lichtwezen!
Manorowen menhir (Pemb.sh) Fishguard, Manorowen.
Midden in de wei, de weg goed hoorbaar, je kunt afscherming krijgen. Graag, en op je vraag, de deva is niet langs geweest; en een nieuwe taak? Lijkt me spannend! Ik ben jullie heel dankbaar.
Fynnon Drudion menhir (Pemb.sh.)
Menhir en verdwenen hunebed. Als ik het contactwezen vraag naar zijn Lichtwezen reageert hij met Die is heel ver weggezakt, wil niet meer terug komen, jullie zijn te laat, heeft geen zin meer. Het contactwezen wil ons subiet weg hebben, ik wil niets met mensen te maken te hebben! Als ik begin over het licht van het Grote Lichtwezen: Niks mee te maken, te laat, wegwezen! Werk aan de winkel voor Odilia, wij kunnen hier niets. In de directe omgeving zien we veel overhoop gehaalde stenen.
’s Avonds vertelt Odilia hier toch al contact te hebben met het lichtwezen.
Op weg naar de volgende gaf de gps rechts de locatie van een megaliet aan, Gilfach Farm nabij Fishguard dachten we abusievelijk. Daar dus gestopt en de te volgen route gevraagd. Rechtdoor het pad achter de boerderij naar boven, daar vlak onder die rotsen. Zo’n 20 minuten omhoog, en 15 terug naar beneden. Inderdaad, vlak voor de rotsen op de top een liggende prachtig grote steen. Ik kwam er wat later aan dan Margrete die al een flink stuk verder doorgelopen was. Lastige situatie: enerzijds hebben we de afspraak dat we bij elkaar blijven en dat alleen na overleg één van ons beiden alleen verder loopt. Anderzijds speelde hier (bleek later) dat Margrete getrokken / geleid werd om hier verder te lopen om verderop nog een, aan ons onbekende, menhir te ontdekken. Dat gaf wel even spanning! Teruggekomen van haar eigenzinnige (mijn benaming!) tocht hebben we bij de platte steen (omgevallen menhir??) contact gemaakt met het Lichtwezen aldaar. Hij vertelde nog niet zo lang wakker te zijn, dat er vroeger heel veel Lichtwezens in de omgeving waren, hij het naast nieuw contact met het Grote Lichtwezen ook blij zou zijn als het onderlinge contact met zijn buurtgenoten hersteld zou worden. Veel dank aan ons
Op de terugweg meende Margrete in een veld naast het pad nog een menhir ontdekt te hebben. Ik zag alleen maar een verweerde houten paal in het veld en keek verwonderd toe hoe Margrete er op toe liep en pas van vlakbij haar vergissing inzag. Blijkbaar moest dit zo zijn, georkestreerd door ons reishulpwezen, want teruglopend naar het pad ontwaarde zij in de hoek van het veld, die we vanaf het pad nooit gezien zouden hebben, een vervallen hunebed!
Ook energetisch in slechte staat, we mochten er alleen de hartverbinding doen. Odilia hoopte dat ze deze nog zou kunnen redden!
Een hele inspanning, want ook 3 regenbuien doorstaan, vandaar onze beslissing bij de volgende:
Carn Wnda Menhir (Pemb.sh) Fishguard
We staan er vlak voor, maar blijkbaar aan de verkeerde kant, want zowel de menhir als het hunebed liggen aan de andere kant. We zagen geen toegang om aan de andere kant te komen en wachtten af of de reiswezens een contactwezen konden brengen. Ja hoor, even later een opgewekt contactwezen die vertelde net wakker te zijn gemaakt (deva en die van jullie) en dat zijn Lichtwezen aan de andere kant van de heuvel zat, en er werd meegeluisterd, en wees ons waar er wat steentjes lagen en dat hij nu graag terug wilde naar zijn Lichtwezen, alles vertellen, en vooral over de nieuwe taak.
Op ca 200 m een chambered tomb.
Garn Wen , Carreg Samson chambered tomb (Pemb.sh) Fishguard, Goodwick.
Gelegen tussen een heuvel vol platte rotsen en de achtertuintjes van een huizenrij. Het smalle pad er langs is heel glibberig.
Er meldt zich een vertegenwoordiger, van toon zeer opgewekt, en nog niet zo lang wakker; anderen luisteren mee.
Het eerste wat hij noemt blij mee te zijn is de afscherming voor allerlei rare en storende geluiden vanuit de huizen.
Ook de andere zaken had hij al van de reiswezens vernomen, alleen over de steentjes had hij niet begrepen.
Hebben we ‘m alsnog uitgelegd. En dat wij met het Grote Lichtwezen praten vindt hij maar raar, maar het zal wel. En dan wil hij graag weer terug naar zijn slapende Lichtwezen, ‘m wakker maken om ‘m alles te vertellen, vooral van de nieuwe taak.
Odilia vult aan: Oorspronkelijk één geheel met 3 kamers, elk met een eigen taak, dus ook 3 Lichtwezens.
- Hereford – Hay-on- Wye
- Zuid Wales
- Brecon – Abergavenny & Engeland
- Brecon – Abergavenny & Engeland vervolg
- Chepstow
- Glamorgan
- Glamorgan vervolg
- Carmanthenshire
- Tenby – Pembroke
- Tenby – Pembroke vervolg
- Rondom St. Davids
- Granston – Fishguard
- Pembroke coast National park Mynedd Preseli
onderweg naar Ffyst Samson - Pembroke coast National park Mynedd Preseli 2e deel
- Pembroke coast National park Mynedd Preseli 3e deel
- Rondom Carmarthen
- Lampeter – West Brecon Beacons
- Lampeter – West Breacon Beacon vervolg
- Bethlehem – Swansea
- Bethlehem – Swansea vervolg
- Black Mountains West
- Rondom Merthyl Tydfil
- Noord- Oost-waarts door de Brecon Beacons
- Richting Builth Wells
