Tussen Schweich, Bernkastel-Küs en Morbach(N.O. van Trier)
Breitenstein Büdlich menhir, Fell, Büdlich.
In een perkje bij een ruime parkeerplaats achter de kapel. Het contactwezen begint en vraagt direct om afscherming. Ik vertel ‘m dat dit ingaat zodra wij hier klaar zijn, en we hem los zullen laten.
Maar zijn taak bestaat er dan wel uit om zijn Lichtwezen wakker te krijgen voor zijn nieuwe taak. Nieuwe taak? Dat hadden ze me nog niet verteld. Wat fijn, krijg ik ook weer wat te doen. Daar wil ik maar al te graag aan meewerken. Van het licht van Odilia’s steentje wil hij niets weten. Zo veel licht, niet voor mij!
Margrete begraaft het steentje op een veilige plek in de grond.
Büdlich Hinkelstein, menhir. Fell, Büdlich.
Het Lichtwezen: Jullie zijn zeer welkom, de deva is ook al langs geweest.
Ik: Wij komen met een belangrijke boodschap.
Ik zie haar licht! Zo bijzonder licht! Daar heb ik geen woorden voor. Wat? Ook nog een nieuwe taak?
Ik ben onder de indruk, zo veel ineens, zo onverwacht. Ik voel me dankbaar, heel, heel veel dank!
Waagschalenfels, zwerfkeien, Bernkastel-Küs, Horath.
Moet vlakbij de weg liggen, dat staat erbij, maar in eerste instantie zien we geen steen. De locatie is ook niet accuraat, kan wel 200 m verder heen of verder terug zijn. Opeens zien we in de schaduw van al die bomen niet één, maar meer stenen liggen, een paar meter diep het bos in, en nog geen tien meter ernaast nog wel drie of vier. Hoe de indeling precies is is niet belangrijk, we krijgen contact met een contactwezen, die spreekt wel namens allen. Maar wel snel, want zegt hij terecht: als er zo’n ding (auto) aankomt ben ik weg hoor! Krijgt trouwens ook afscherming, in de haast niet verteld, maar hij zal het wel merken!
Hinkelstein am Galigsberg, menhir. Trittenheim, Köwerich.
De route loopt zigzaggend langs de wijngaarden omhoog, heel hoog. Schitterend uitzicht over het stadje aan de Moezel en de wijngaarden aan de overkant. Maar helaas, de menhir staat een etage lager, die we niet kunnen zien door de bomen en het struikgewas, en een etage lager komen is heel lastig: deze weggetjes staan niet aangegeven op het scherm, en het krioelt ervan. We vragen de reiswezens of we hier op de juiste plek staan boven de menhir. Ja, precies. Dan gooien we hier Odilia’s steentje naar beneden, en kunnen jullie dan een contactwezen uitnodigen naar boven te komen? We gaan al. Nog geen minuut later wordt Margrete aangesproken en kan ik ‘m onze boodschap vertellen en of hij het wil doorgeven aan zijn Lichtwezen. Is toch mijn taak! Doe ik.
Op een plek met mooi uitzicht houden we lunchpauze, doen er onze euritmie en spreken er de grondsteenspreuk.
Hahnenkopf Kieselfindlinge, steencirkel. Brauneberg, Hirzlei.
De weg houdt op, maar het bospad loopt door. Na 1 km wijst de gps (en Gmap ook) naar rechts: nog anderhalve km. Door het bos, en over de berg(en?).
Dat gaan we niet doen, is voor Odilia om samen met de deva op te zoeken. (is de vorige dagen steeds gelukt).
Menhir von Wintrich. Bernkastel-Küs.
Midden in het dorpje, vlakbij de waterput, staat op de hoek van de straat en een garage-uitrit een witte steen, de menhir. Weinig opvallend, ter grootte van een parkeerpaaltje . Natuurlijk zowel Licht- als contactwezen diep weggedoken ter bescherming tegen het verkeerslawaai. Het enige dat wij kunnen (mogen) doen is de hartverbinding, en steentjes uitwisselen. Later meldt Odilia dat deze wel heel ver is weggezakt, en er geen contactwezen bij ziet; ze twijfelt of het ooit nog wat wordt met deze, ook vanwege zijn ingebouwde plek.
Uhrenstein Monzelfeld, menhir. Lichtwezen: Is dit echt? Jullie zouden het dromen noemen, geloof ik, zo voelt het. Ze is terug! Ik ben sprakeloos, heel graag weer contact, al het andere doet er niet toe, weer contact, heel veel dank, wat fantastisch, nogmaals dank. Het is duidelijk: verdere uitleg niet nodig.
Werdel-/ Wurtel/ Wirtelstein, zwerfkei, Wittlich, Dreis.
Voor deze en de volgende maken we een flinke omweg, liggen duidelijk noordelijker dan de overigen.
Helaas is deze voor ons onbereikbaar, overgegeven aan Odilia
Teufelsstein bei Bruch menhir, Wittlich, Bruch.
Een doodlopende kronkelweg door een buitenwijk met aardige villa’s. De gps wijst ons naar dichte struiken links van de weg, ondoordringbaar. Een bewoner die het overigens zelf niet weet, wijst ons op een tractorpad dat schuin tegenover zijn huis begint. Dat loopt precies in de richting waar de Gps naar wees. Eerst nog een stukje weiland oversteken, daar aan het begin van het vervolg tractorpad ligt een grote steen. Margrete had ‘m op een foto gezien, maar leek haar heel anders. De reiswezens erbij gehaald: is dit de steen voor Odilia? Ja, we hebben al met het Lichtwezen gesproken. Wat fijn, dank jullie wel! Hun vraag: Mogen wij nog even langs de huizen gaan (uitwisselen met de reiswezens van de bewoners). Ga je gang, we roepen jullie als we gaan vertrekken. En weg zijn ze. Maar het Lichtwezen wel in verwarring: Ik was net met die wezens in gesprek, en nu zijn ze weg en staan jullie hier en spreken me aan. Ik snap de bedoeling niet, heel verwarrend. Ik: wij hebben een belangrijke boodschap voor je, en laat ‘m Odilia’s steen zien.
Wat een licht, is ze terug?Ik ben helemaal van streek, maar wat geweldig, een wonder! Ik heb hier geen woorden voor, kan ik contact krijgen? En nog een nieuwe taak erbij ook, ik laat je los, regel de rest maar met haar zelf. Dank, dank, heel veel dank. Graag gedaan, heb ’t goed samen, dag.
- Duitsland complete reis juli 2024
- Zell – Bernkastel – Morbach – Rhaunen
- Idar -Oberstein – Meisenheim
- Alzey, Worms, Grunstadt, Kaiserslautern
- Alzey, Worms, Grunstadt, Kaiserslautern 2
- Alzey, Worms, Grun-stadt, Kaisers-lautern 3
- Oost van Trier
- Schweich, Bernkastel-Küs en Morbach
- Omgeving Kordel
- Echternach
- Gerolstein
