Butesti – Glodeni – Molda-vie (Kamen-ka)

Op weg naar de volgende bestemming, bij Butesti, Glodeni en Kamenka in MOLDAVIE in de bergen gelegen, net over de grens, 500 km en 7uur rijden (noord-oost Roemenië); misschien kunnen we de route bekorten door Odilia van een afstand te verwijzen, maar wel na een flink stuk in de goede richting te gaan over weg 290.
Na bijna 2 uur in de regen rijden gaan we uitkijken naar een geschikte overnachtingsplek, langs deze drukke weg zeer spaarzaam te vinden.
Lukt uiteindelijk voor het donker bij wat verlaten gebouwtjes.
Komen natuurlijk “onze jongens” melden dat de huisgeest vraagt wat de bedoeling van deze verlaten woning is; onze reactie: hier komen nooit meer mensen wonen, is voor goed verlaten. De jongens: Maar het dak is nog goed. Zal wel , maar het staat hier gewoon te verwaarlozen, kan heel lang duren, maar er komt echt nooit meer iemand wonen. Zielige huisgeest!

De hele nacht en de maandagochtend hevige regen, en maar 8 graden, wat een overgang! Wel lukt het ons die ochtend het elektra contactpunt gerepareerd te krijgen bij een garage waar heel veel oude (sloop?)auto’s buiten staan. De reiswezens: Heel veel zielige autowezens!
Nog een uurtje verder rijden komen we door de stad Onesti, gaan we even winkelen in een Kaufland supermarkt, meer uit nieuwsgierigheid naar typische Roemeense dingen dan om iets te kopen. Niets dus! Even daarvoor op de parkeerplaats neemt Odilia contact op: ze heeft de deva van Moldavië gevonden en zegt misschien een plek gevonden te hebben een klein stukje verwijderd van een meer, zou dat ’t kunnen zijn? Margrete vergroot het overzicht op haar schermpje, ja klopt, even ten zuiden van een meertje! Odilia geeft aan nog even tijd nodig te hebben om er contact te leggen om er zeker van te zijn, en wij gaan in die tussentijd winkelen.

Terug bij de auto blijkt e.e.a. te kloppen. Odilia: Precies wat ik op haar scherm zag toen ik met haar meekeek. Ik heb er contact, met meerdere zelfs, dus jullie hoeven nu niet verder te gaan, het is goed zo. Ik ga nog wel samen met de deva verder rond kijken of er misschien nog meer voor mij ligt. En dus hoeven wij niet nog ruim 4 uur verder (en terug!) te rijden! Blij voor Odilia, blij voor onszelf!