Reis-veslag slot

Beste mensen,

Na de vorige reisbrief eerst een dag zonder regen, maar die nacht, en de dag erop, regen en storm, en de vooruitzichten: nog minstens 5 dagen abominabel. We kregen er genoeg van, en waar we ook liepen: modder! Vlakbij lagen nog 2 megalieten, die wilden we nog in de ochtend bezoeken, en daarna richting Harwich, voor de volgende ochtend de boot alvast gereserveerd.
Was wel een verrassingstocht: we zagen in Engeland seringen in bloei! In Wales hadden we ook seringen gezien, maar nog zonder blad. Nagenoeg alle bomen trouwens, zonder uitgelopen blaadjes; in Engeland alles overal groen! Alsof we in een andere wereld waren aangekomen, en ook de zon hielp nog een handjes mee. Als we dat geweten hadden, zouden we dan nog een weekje bijgetekend hebben, was een vraag die  in onze hoofden speelde. Nee, eenmaal besloten zetten we door, genoeg is genoeg. We hebben ruim 200 plekken bezocht , blijven er nog 200 over voor volgend jaar. Dat we de 400 in deze reis niet zouden af krijgen wisten we bij voorbaat al.
Dus nu lekker en veilig thuis, hard aan het werk voor onze website, foto’s bij de verhalen, duurt nog even. We sluiten af met nog 3 anecdotes, tot later.

Ferry en Margrete

Rhos-y-Clegyrn / St Nicholas Stone circle (Pembrokeshire) LLanglofan. We komen aan bij een grote caravan, vlakbij een boerenbedrijf. We hebben 2 vragen: mogen we hier even parkeren en weet je de route naar de steencirkel? Ze wijst ons de route,maar we komen aan bij een cottage van die naam, niet de steencirkel, en op Gmaps lijken we hier veel verder verwijderd van onze bestemming. Over dezelfde weg met heel veel kuilen terug naar de jongedame in de caravan. Nee, een steencirkel weet ze niet, maar daar parkeren is in orde. Wel wijst ze ons de richting waar volgens haar een grote steen is. We volgen de route van Gmaps en na enige tijd komen zien we een stevige menhir. We ontdekken onze vergissing: dit is inderdaad de menhir die op onze lijst staat. En daarbij staat een verhaal over een verdwenen steencirkel waarvan alleen de contouren nog vaag zichtbaar zijn, en dat is vanaf de cottage via een paadje over vrij lange afstand te bereiken.  Dat gaan we niet meer doen. Met deze menhir stellen we ons tevreden. Hij staat trouwens in een nogal drassig veldje, bij een verkeerde inschatting van Margrete loopt haar laars vol water.
Het Lichtwezen vertelt dat hij wakker is geworden door het bezoek van de deva, kort geleden. Vroeger was er hier veel in de buurt, maar nu is alles slapend, als ze er nog zijn. Benoemt dat hij ziet dat wij ons veel inspanning hebben getroost om hier te komen, is ons daar zeer erkentelijk voor; heeft ondertussen het licht herkend en verlangt naar herstel van contact. Zou dat nu kunnen? We laten ‘m los, dag!
Later op de dag komt Odilia met een aanvulling. Allereerst is ze geschokt dat er in deze omgeving zoveel overhoop is gehaald; dat daar niemand tegen optreedt! (tegenwoordig is er redelijk toezicht, en meer gevoel voor national heritage (cultureel erfgoed). Positief nieuws heeft ze over de verdwenen steencirkel: er zijn nog wat stenen over onder de grond, dus met Lichtwezen!

Thornwell Round Barrow (Monmouthshire)  In een woonwijkje met vrij eenvoudige maar niet onaardige woningen, dus erg ingebouwd. Bovendien ligt er overal veel afval. Het zouden wel eens vier barrows kunnen zijn, in elk geval een aantal contactwezens waarvan de vertegenwoordiger niet anders doet dan noga l bozig roepen Het is te laat, het is te laat, de Lichtwezens zijn al heel diep weggezakt, die kunnen we niet meer bereiken, het is te laat, jullie komen te laat. Commentaar van Odilia: Dat ze boos zijn is terecht, maar hun boosheid voelt zo sterk, dat is een goed teken van veel kracht. De Lichtwezens krijgen afscherming en ondersteuning, en daarmee wachten we af  hoe ze gaan reageren.

Cerrig-y-Derwyddon Standing Stone

Cerrig-y-Derwyddon Standing Stone (Pembrokeshire)  
Vijf luid blaffende honden, gelukkig achter een hek. De man uit het huis wijst ons de plek (vlakbij) maar vertelt er wel bij dat de bovenkant eraf is, in het verleden moedwillig gedaan met springstof, het boorgat is nog duidelijk te zien. Het afgebroken deel, volgens de man, ligt onder de boom, ingestrengeld tussen zijn wortels, goed te zien. Odilia komt tussenbeide: alleen hartverbinding, wel steentjes mee. Ze vertelt dat er geen contactwezen meer is, die is teruggenomen omdat deze bij de explosie te zwaar beschadigd is. Wat het Lichtwezen betreft: deze is heel diep weggezakt,; als deze al te redden is kan het wel 10 jaar duren voordat hij weer kan functioneren; en in dat geval krijgt hij een nieuw  contactwezen toegevoegd. Al die tijd blijft Odilia ‘m geregeld bezoeken door met haar helende licht  zijn herstel te ondersteunen.

Cerrig-y-Derwyddon Standing Stone



Rhos y Clegyrn, St Nicholas Stone circle