Tijdens de reis

Tijdens onze reis in de buurt van Bonn:

Onderweg in de auto, de reiswezens: Attentie attentie, mogen wij jullie op iets attenderen? Ga je gang. Jullie hebben bij de laatste twee plekken vergeten wat lekkers voor de natuurwezens te geven. Ach ja, zullen we straks in orde maken. Maar eh……attenderen….jullie hebben zeker weer een taalwezen mee in de auto? Ja, leuk hè, mooi woord, attenderen, haha!

Bij een benzinestation hoor ik ineens een hoop herrie achter me, ik denk aan een motorfiets, draai me om, en lijk wel  in een oude film terechtgekomen: een schitterend heel antieke open Ford, met alleen een scherm, geen dak, in knalrood met goud, zeer opvallend, super smalle banden.
Om de motor weer te starten moet de chauffeur ‘m aanslingeren.
Geweldig, zo uit het museum weggereden, lijkt het.
De reiswezens reageren er ook op: Die heeft nog een echt motorwezen, dat hoor je, hij pruttelt, heeft ie plezier in; heel anders dan in jouw auto, veel echter!

Het volgende onderwerp staat volkomen los van bovenstaande, behalve dat de vraag wel tijdens deze reis bij ons naar boven kwam:

impressie Frits (Inge)

Jaren geleden werd het natuurwezen Frits  aan ons toevertrouwd als een soort heropvoedings experiment. Hij had een ernstige fout begaan en uit wroeging daarover had hij besloten nooit meer iets te ondernemen en alleen maar te blijven luieren om elke verantwoordelijkheid uit de weg te blijven. Als dat zo zou blijven zou hij worden “teruggenomen”, maar wel zonde van een bijzonder natuurwezen.

Uiteindelijk is het ons gelukt hem weer in goede banen te krijgen en keerde hij terug naar zijn gebied waar hij een zeer verantwoordelijke taak kreeg aangewezen, welke hij met grote tevredenheid en vreugde vervult.

Onze vraag aan Odilia hierover is: Dat Frits deze fout beging, zijn reactie hierop en onze rol in dit geheel, is dit karma, dus in wezen voorbestemd vanuit zijn verleden? 

Odilia’s antwoord: Nee, bij natuurwezens speelt karma geen rol. Zij worden gecreëerd vanuit de bron, met één specifieke taak, waarin ze perfect zijn, en dus in principe geen fouten begaan en niets hoeven te leren. Zij hebben dus geen karma vanuit het verleden opgebouwd. Het enige wat zij zijdelings nog te leren hebben is moraliteit.

Je zou kunnen zeggen dat bij mensen het hele leven is opgebouwd uit karma: alles is gebaseerd op al dan niet geleerde lessen in het verleden (en soms ook naar de toekomst toe); je zou ook kunnen zeggen: bij mensen is alles ontwikkeling. Bij natuurwezens gaat het niet om ontwikkeling, in hun opdracht / taak zijn ze al perfect, en andere opdrachten / taken krijgen zij niet mee. Moraliteit leren zij in en door omgang met mensen.

 

tuin bij thuiskomt