Tuin & strand-nieuws

Tuin & strandnieuws
 
Wie niet meer weet wie / wat het Bultig Mannetje is, raden we aan ‘m op te zoeken in onze zoekmachine onderaan de pagina.
Wij hadden ons oog al een tijd geleden laten vallen op de tuin van vriendin Marianne in Gasselte, en zij had al verklaard dat ie bij haar zeer welkom zou zijn. Logisch, want hij heeft als taak de bovenste laag aarde, waar de meeste wortels zitten, energetisch te verrijken. Dat heeft Margrete in het verleden in haar grote moestuin in Ede duidelijk kunnen ervaren, en wij in onze achtertuin eveneens. Alleen in ons achtertuintje kan hij zijn ei niet kwijt, veel te klein, daarbij kan hij zich niet echt gelukkig voelen .
Margrete had zijn steen in de tuin al klaargelegd, maar merkte dat hij daar niet meer zat. Zij vond hem terug bij een veel kleiner steentje, maar wel een van markante kleur en vorm. Ja, dit wilde hij als zijn steen, liet hij vastbesloten weten.
Wel, we hadden ‘m gewaarschuwd voor de rit in de auto, maar viel ‘m desondanks toch vies tegen. Maar eenmaal aangekomen slaakte hij niet alleen een zucht van opluchting, maar ook van blije verbazing, een tuin met twee vijvers, dat had hij nog nooit gehad! De reiswezens hebben ‘m er rondgeleid; veel tijd om er zich thuis te kunnen voelen had hij niet nodig, helemaal naar zijn smaak, veel bloemen, kruiden en groenten, enkele stevige bomen en van alles veel variatie. Bij het afscheid wel even slikken, na 30 jaar trouwe dienst aan Margrete, maar in Marianne heeft hij nu ook een goede tuinvrouw, en ook één die met de natuur praat, dus ook met hem. Lief Bultig Mannetje, het ga je goed daar in Drenthe!

 


Rat in de tuin. 
Dit verhaal is nog niet ten einde. Begin juli zijn we een week weggeweest (Koblenz – Trier), en bij thuiskomst was onze tuin aardig omgewoeld. Met name alle uienknollen (net uitgebloeid) verdwenen, maar nog veel meer. En achterin de tuin een afdakje, daaronder had hij een nest gebouwd (met heel veel uienknollen!), en een vieze stank. Maar nu 4 dagen thuis en geen nieuwe sporen meer erbij. De reiswezens weten niet of hij definitief is vertrokken of dat hij zich tijdelijk schuil houdt. Wel weten ze dat hij het vervelend vond dat we weer thuis waren.
We waren bij een vriendin op bezoek, zij vertelde dat zij in haar schuur een rattenval heeft staan, en dat zij die alleen ’s winters gebruikt / nodig heeft, we mogen ‘m wel een tijdje lenen! Zij vangt er geregeld mee, maar bij ons ligt hij nog onbezocht met diverse smaken lekkers. De reiswezens hadden we niets verteld, maar zij hebben natuurlijk wel wat gesprekken opgevangen, en hebben er sterk voor gepleit dat wij dat vriendelijke dier met zulk mooi licht niet zullen doden maar op een geschikte plek vrij zullen laten. Wij hadden zelf nog niet goed nagedacht wat we met ‘m aan wilden, maar dit lijkt ons een diervriendelijk plan!  Maar eerst moet hij zich nog laten vangen!
Na twee weken wel degelijk sporen aangetroffen van zijn aanwezigheid, en ‘m zelfs een paar keer in een flits tussen de planten zien wegduiken. Ten einde raad een tweede val gekocht, een met een bredere toegang, maar zonder resultaat. Dan maar met giftig lokmiddel gaan werken, hoe naar we dat ook vinden (ondertussen beiden vallen met lekkers laten staan), maar wel met resultaat: de reiswezens meldden dat hij ernstig ziek was, en vol verwijten naar ons toe.  Odilia heeft ingegrepen in die zin dat zijn lijden voor de reiswezens verborgen werd (of het dier helemaal niet meer waarnamen, dat weten we niet precies), in elk geval geen onderwerp van gesprek en verwijten meer. 
Nog voor het eind van de maand troffen we hem dood in de tuin; het deed ons wel wat, raar genoeg waren we ons ook wel aan ‘m gaan hechten, uiteindelijk deed hij ons geen kwaad, behalve dan dat hij heel wat bloembollen weghaalde. En onze reiswezens mochten ‘m graag, bewonderden zelfs zijn graaf- en klimkunst, want hij is ook op het plat van de eerste etage geweest! En we hadden ‘m oprecht een betere afloop gegund, als hij zich maar had laten vangen hadden we ‘m ergens in de natuur wel willen los laten en ‘m een fijne voortzetting van zijn leven gewenst. Mocht helaas niet zo zijn, en de reiswezens beseften dat wij voor deze uitvoering met pijn in ons hart hebben gekozen, ook wel een beetje zijn eigen schuld, had ie niet zo eigenwijs moeten zijn, wij hebben ’t ‘m nog verteld maar hij wilde niet luisteren, reageerde heel eigenwijs.
Maar goed, hiermee is dit hoofdstuk nu wel ten einde. 
 

Werkzaamheden aan de boulevard.
Pas onlangs ontdekte ik op de schutting daar een overzichtschema van de geplande werkzaamheden, lopen door t/m zomer 2025, dus nog een heel jaar! Leek ons zinvol om door te geven aan het strandwezen, uiteindelijk weten we van zijn ongerustheid en verstoordheid over dit project.
Moet maar op een avond want zo midden in het toeristenseizoen is het lastig een rustige plek te vinden. Eerst de vier windstreken aangeroepen, toen het lekkers voor de natuurwezens geplaatst; onderwijl gingen de reiswezens op zoek naar het strandwezen. Was nog best lastig met al die drukte, maar hij is hier. Zijn eerste opmerking: Heeft wel lang geduurd sinds de vorige keer. Mmm, blijkbaar moeten we vaker gaan! En we vertelden ‘m van het tijdsschema, dus nog een heel jaar. Dat deed ‘m wel schrikken. Dit was het slechte nieuws. Het goede: al komende winter is het voornaamste werk klaar, en gaan ze al veel materiaal weghalen, daarna is het nog afwerken, betegelen, straatverlichting aanleggen, en dergelijke. Gaat dat grote ding daar nog weg? Je bedoelt die brug. Ja, die gaat van de winter al weg, die dient alleen om massa en werktuigen en machines te vervoeren, maar dat wordt  in de winter afgerond en dan gaat die brug weg. Zeker weten? Nou, tot nu toe werken ze keurig op schema, en dit staat er duidelijk bij dat dan de brug wordt weggehaald. Dus dit zal dan ook wel kloppen. En eigenlijk is het daarna alleen nog maar afronden, wat ik al zei, dat zal dan heus wel veel minder herrie en onrust geven. Nou, dat hoop ik dan maar. Fijn dat jullie gekomen zijn, dank voor de moeite, andere mensen doen dit nooit. Graag gedaan, en we komen heus nog wel ‘s
langs. Het ga je goed, dag!   
bonen van eigen tuin
 
 
ook deze courgette heeft het niet overleefd door de rat