Nooit beseft hoe een gezellig etentje tot voorouderlijn-opstellingen met familie in Nieuw Zeeland zou kunnen leiden:
Hai Ferry en Margrete, graag deel ik met jullie dat de vooroudersessie met zus Mirjam en haar dochter Ingeborg, beide uit Nieuw Zeeland, vanochtend, uitstekend is verlopen. We deden alle drie hetzelfde ritueel, ieder voor zich, tussendoor delend, de ouders van de ouders en vanaf dan tellen per generatie. Zo krijg je 4 voorouderlijnen. Na afloop hadden zij 2 voorouderlijnen uitgewerkt, ik eentje. De resterende doen we voor onszelf. Ingeborg en Mirjam waren ieder zeer blij verrast, hadden zich er geen voorstelling van kunnen maken, en dachten dat ik wel een beeld erbij had gehad. Ik heb uitgelegd dat ik geen idee had hoe het zou gaan. Zelfs had ik geen idee had hoe het ritueel eruit zou moeten zien, tot een paar dagen eerder jullie verschenen en vertelden over een voorouderritueel bij Suzanne, daarmee mij enkele belangrijke aanwijzingen aanreikend. Het werkte als een tierelier. Over toeval gesproken. Jullie leken wel door de goden gestuurd: ga die klunzen daar eens even helpen, die willen een beetje gaan klungelen met voorouders… 
Ik vond het heel gezellig afgelopen zondag. Heb ook al bedacht hoe ik het eten een volgende keer doe. Dan doe ik geen zoet meer, alleen hartig. Dan kunnen we hetzelfde eten. En kan ik voor alles zorgen. We live and learn. Groetjes, Edith
