Aalburg Hillfort

Aalburg (Hillfort) Nommern, Luxembourg
Coordinates: 49.784711N..6.176358E; (accuracy ±8m) – Altitude: 429m
FM #: 1 – Date/time: 25-05-2024 ±11:00


Vandaag reizen we terug naar Nederland, maar niet voordat we de laatste Luxemburgse krachtplek bezocht hebben. Gisteren al een kijkje genomen, maar het was te donker voor verdere exploratie.

De oorspronkelijke coördinaten gaven een site aan over de grens van Luxemburg, maar de naam Aalburg was in die buurt niet te vinden. Eddie onderzocht e.e.a. op Megalithic Portal maar vond ook daar in eerste instantie verder geen nuttige info. Verkeerde coördinaten dus, wat jammer. We hadden alleen de naam nu: Aalburg en het feit dat het oud Keltisch hillfort was —de beschrijving ‘Keltische Fliehburg Aalburg ‘betekent ‘celtic refuge’. Nergens in Luxemburg te vinden maar uiteindelijk doemde deze op in een ook voor Ed nieuwe app: MapCarta. In de buurt van Nommeren. Hoera!

De volgende ochtend – vanochtend dus – reden we er naartoe en vonden een wandelpaadje in de buurt. We worden verwelkomd door de Winterkoning en de Raaf. We liepen met Ed’s kompas en de coördinaten naar de overblijfselen van een heel oude muur van een vroeger Keltisch fort, Flieburg. Op het bord staat dat deze burcht waarschijnlijk van vóór de Romeinse tijd is.

Ik doe het doosje open met de steentjes. Ed representeert het lichtwezen. Woeh… mooi zacht licht! Een lichtgevende steen, wat mooi! “Er komt een boodschap mee met het licht”, vertel ik, “je krijgt een nieuwe taak!” Nieuwe táák, ik heb genoeg te doen hier! Ik kijk en kijk en kijk en overzie en belicht, en gids en verbindt. “Jaaah…, dit gaat oook over verbindingen, over nieuwe verbindingen leggen. Dus je taak breidt zich mogelijk wat uit, tot een netwerk van licht-verbindingen.” Het lichtwezen moet het even op zich in laten werken.

Er komen mensen langs. Er komen veel mensen langs hier, mensen hebben ook licht, iedereen zijn eigen licht; soms reis ik een beetje meet ze mee, dat vind ik leuk, dan heb ik even wat anders te doen.

“Nou, we laten zo dadelijk dit steentje voor jou achter hier en willen graag ook een steentje meenemen, voor het grooooote licht-netwerk wat komt. Zou jij voor ons een steentje willen laten oplichten wat we mee kunnen nemen?” Wat leuk een cadeau-steentje. Enne… ik hoor dat jullie ook iets meehebben voor de natuurwezens. Er zijn zooooveel natuurwezens en de mensen hebben zooooo weinig aandacht voor hen… “Wat zouden zij graag willen, wat is belangrijk voor hen?” Nou… een feestje is heel belangrijk voor hen maar vooral ook… erkenning. Ter plekke erkennen we de boomwezens en de groene blaadjes wezens en de mos wezentjes en de mierwezentjes en de heeeele kleine diep-in-de-aarde wezentjes. Dat is fijn, klapt het lichtwezen blij in de handen, dat is fijn. “En dan kunnen we misschien nog even zingen voor iedereen.” Jaaaaah, en dansen! Dansen op deze hoge stenen muur…? Ik vertel het lichtwezen dat we al wat ouder zijn, maar dat ie wellicht ons licht kan zien dansen.

We zingen en dansen er gezellig op los terwijl we onze gaven geven: we schenken al onze wijn uit en alle chocoladehagelslag. Tabak is er sowieso al niet zoveel meer… maar… honing des te meer, yummie!!!

Als we vertrekken bedenken we dat er vast nog wel even doorgefeest wordt.

Later komen we erachter dat er toch nog een Aalburg met een Keltisch hillfort is! Dit keer dicht bij Beaufort en 18 km naar het oosten met de auto vanaf de plek waar we waren—en ook de locatie geven in de lijst van Odilia… Nog later vondt Ed (de doorzetter) de coordinaten ook nog terug in een voetnootje van de Megalithic portal. Wat een zoektocht maar nu helaas pindakaas, we zijn al op de terugweg……..

Frankrijk

Luxemburg