Dolmen de la Pierre Alot

Pierre Alot, Dolmen de la Pierre Alot (Dolmen)Vitry lès Nogent, Haute Marne, Frankrijk – 
Coordinates: 47.995160, 5.332090 (van verslag 2023 toen we hem eerder bezochten)
FM #: 705 (2023) Date/time: 16-05-2024 ±15:30
Mooie site: https://www.lunetoile.com/2018/07/04/dolmen-de-la-pierre-alot-vitry-les-nogent-52/ .


In de omgeving van Lothloriën zien we heel grappig een dolmen aangegeven op Google Maps en daar naartoe rijdend, herkent Eddie hem als eerste. “Volgens mij zijn we hier al geweest”. Klopt dus. Eén jaar geleden.

Toch nog maar even een kletsje maken. “Representeer jij de steen of ben ik het?”

Ik speel de steen dit keer – en du moment dat ik dat besluit begin ik te neuriën vanuit een immense diepte.

Met donkere stem meld ik neuriënd dat ik blij ben … Ik…. ben….. heel vreugdevol… heel erg vreugdevol… ik herken jullie… trilling… en vooral… wat jullie mee…ne…men… Hahaahhhhahhhhhhhhh.

En dan bedoelt het steenwezen de trilling van Odilia, die we met ons meebrengen in de steentjes. Jaaaaah… jaaaah… Het steenwezen hoeft niet een “nieuw” Odilia-steentje maar geniet zichtbaar, voelbaar en hoorbaar van het licht in ons doosje “opgeladen” steentjes. Jaaaaah… jaaaah… En dan vertrekt het steenwezen alweer. Wij stenen, wij moeten diep, diep ingezonken zijn. En dan laat Ed mij wegzinken in de frequentie van de stenen, diep diep diep de aarde in. “Nu ben je weer Inge.”

In Eddie begroet ik vervolgens het lichtwezen van Pierre Alot. Ook het lichtwezen herkent het licht van Odilia gelijk. “Heb jij nu steeds de verbinding met Odilia gehouden?” vraag ik. Jahoor, ja zeker.

Het lichtwezen vertelt dat de steen onder haar hoede een soort portal is, naar het licht, door het licht, voor het licht, van het licht. Ik ben zo groot als mijn licht reikt. En nu zijn jullie er weer… als in een flits.

“Ja… dat is leuk hè?” Fijn om hier weer even te zijn. En wie weet wil je de natuurwezens roepen, want we hebben weer van alles lekkers voor hen!” Nou, dat wil ik zeker wel, de laatste keer dat jullie er waren was het dagenlang feest. De natuurwezens kwamen overal vandaan. Uit het bos, uit de bladen, uit de struiken, uit de aarde, uit de bloemen. Dat was een vrolijke bedoening! Jullie mogen vaker langskomen. Vandaag hebben we natuurlijk heel speciaal de wezens van de oranje naaktslakken, in veelvoud aanwezig hier…langzaam bewegend….

Ik lach en neem afscheid en spreek de hoop uit dat er een goede verbinding blijft met Odilia. Het lichtwezen twijfelt er niet aan.

Frankrijk

Luxemburg